vrijdag 31 oktober 2008

Streepje talent

OM depresief van te worden als beginnende gitarist zo jong :D

Sungha Jung











*zucht*

zondag 19 oktober 2008

Guitar hero (2)

Ik ben met deze posten begonnen met slash maar daarna niet meer verder gedaan.
Bij deze dus een nieuwe gitaarheld.

John Lee Hooker (Clarksdale (Mississippi), 22 augustus 1917 - Los Altos (Californië), 21 juni 2001) was een invloedrijke Amerikaanse blueszanger, gitarist en songwriter die tijdens zijn leven verschillende soorten stijlen hanteerde. Hij geldt als een belangrijke vernieuwer van de blues. Bekende nummers van Hooker zijn onder andere Boom Boom en I'm in the Mood. Hij werd geboren in Clarksdale, Mississippi in een muzikale familie, en als neef van Earl Hooker.

Ook al stotterde hij bij gewone conversaties, wanneer hij zong, viel dat niet op door z'n half-gesproken zangstijl die zijn handelsmerk werd. Zijn muziek was ritmisch vrij, een eigenschap die teruggevonden wordt bij veel van de akoestische Delta Blues muziek.

Aangetrokken door fabriekswerk verhuisde Hooker naar Detroit in 1943, waar hij zou blijven tot in 1969. Hij voelde zich perfect thuis in de nabijheid van de blues-saloons in Hastings Straat, dé plaats in Detroits oostkant voor entertainment voor zwarte burgers.

Hooker begon zijn carrière in 1948 met de hit single "Boogie Chillen", opgenomen in een studio nabij de Wayne State Universiteit. Hij voerde vooral solo liedjes uit; hij werd populair bij de blues-aficionados, folkfans uit de vroege jaren '60, en bekoorde ook het witte publiek. Ook bood hij de jonge folk hero Bob Dylan indertijd een aantal kansen.

In 1989 begon hij een groepssessie met een aantal muzikanten, onder wieKeith Richards en Carlos Santana, om The Healer op te nemen - dat een Grammy won — een van de vele prijzen. Daarnaast werkte hij samen met onder anderen Miles Davis, Bonnie Raitt en Los Lobos. Hooker heeft ook verscheidene liedjes opgenomen met Van Morrison, zoals Never get out of these blues alive, The healing game en I cover the waterfront. Ook trad hij verscheidene keren op met Van Morrison, waarvan sommige nummers op het live-album A night in San Francisco te vinden zijn.

Hooker werd ziek vlak voor hij aan een tour door Europa wilde beginnen, in 2001. Hij stierf niet lang daarna op 84-jarige leeftijd.

John Lee Hooker heeft gedurende zijn leven meer dan 100 albums opgenomen. De laatste jaren van zijn leven vertoefde hij rond de baai van San Francisco, in Californië, waar hij een nachtclub toestemming had gegeven om de naam Boom Boom Room te gebruiken, naar één van z'n hits.

Hooker's laatste opname vond plaats met de Italiaanse zanger Zucchero in de lente van 2001. Voor diens nummer "Ali D'Oro" (lett. Gouden Vleugels), van het album Shake, zong de bluesman nog het refrein in: "I lay down with an angel." Hooker liet acht kinderen, negentien kleinkinderen, een ontelbaar aantal achterkleinkinderen en een neef na.

Hoewel John Lee Hooker een belangrijk deel van zijn carrière woonde en werkte in Detroit, wordt hij niet meteen geassocieerd met de Chicago-stijl die lang de muziekscene in de grote noordelijke steden van de VS domineerde. Hooker staat vooral bekend als pregnant vertolker van een aantal zuidelijke bluesstijlen, beter bekend onder de verzamelnaam Delta-blues, met veel invloeden van country, folk en de zogeheten "front porch blues". Hookers gebruik van de elektrische gitaar - vaak een Gretsch, soms een Gibson - verbond op nog niet eerder vertoonde wijze de Delta Blues met de sterk opkomende naoorlogse niet louter meer akoestisch geïnspireerde blues.

Hookers songs zijn in een halve eeuw tijd honderden keren gecovered door bands en individuele musici, van The White Stripes, MC5, The Doors, George Thorogood, Jimi Hendrix, Led Zeppelin, AC/DC, Van Morrison, The Yardbirds, The Animals, R. L. Burnside en deJ. Geils Band tot en met The Rolling Stones, Eric Clapton en The Jon Spencer Blues Explosion

Boom Boom Boom



I'm in the mood



The Healer (samen met een andere gitaarheld Santana)

vrijdag 10 oktober 2008

Great covers

Als volgende groep ooit ergens dicht speelt kun je me altijd overtuigen om te gaan.

Apocalyptica

Een Finse groep die nummers spelen van vooral Metallic maar andere topnummers worden ook gecoverd. Naast covers hebben ze ook eoigen nummers maar het zijn toch de covers die bij het brede publiek de meeste aantrek kennen. Ze zijn trouwens bekend geworden toen ze in 2007 mochten op optreden op het eurosong festival. Jammer dat ze niet mee deden anders was het al beslist lijkt me zo.

!warning! dit muziekgenre is zeer specifiek en dikke kans vind je er geen bal aan!



Nothing Else Matters



Persoonlijk vind ik deze versie beter maar das een kwestie van smaak.kwa klankkleur is het veel dramatischer en dus een ingetogen versie van het origineel in mijn ogen.


Hall of the mountain king

Ik weet niet of jullie deze zullen kennen maar mensen die nu en dan bezig zijn met klassieke muziek zullen deze waarschijnlijk wel kennen. Hall of the mountain king van Edward G.



Prachtig hoe een klassiek stuk op klassieke instrumenten toch lkkr Rock kan zijn.

En nu even een echt harde

Inquisition Symphony (origineel van Sepultura voor de Nuts ;))




En terwijl we bezig zijn nog een andere groep.

Sepultura-Ratamahatta

Ik schrijf bij deze een wedstrijdje uit. De eerste die me met volle stem zonder fouten kan meebrullen trakteer ik.



En gaan :D

Ja pj binnenkort een post met text maar effe filmpjes op me blog opnieuw op te starten :D

Respect!

zaterdag 2 augustus 2008

Het einde van de muziek?

Al bladerend door het wetenschap boekje Kijk vond ik een leuk artikel over muziek.
Geschreven door iemand van Kijk zelf. leuk om een discussie op gang te brengen?

Er was een tijd dat alle muziek die je hoorde live gespeeld werd, omdat er geen techniek bestond om muziek vast te leggen. Muzikanten kochten bladmuziek en speelden hits van die tijd. Nou kan een beetje muzikant natuurlijk gewoon goed naar een uitvoering van een collega luisteren en het stuk naspelen. Dat was dan de illegale kopie van die tijd. Maar alles verandert als artiesten begin de twintigste eeuw hun muziek gaan opnemen. Nu kan iedereen de uitvoering van de originele artiest horen. Sommige muziekuitgevers en muziekanten proberen daadwerkelijk een tijdje om de verspreiding van muziekopnamen tegen te houden, maar er is geen redden aan. Het publiek wil opgenomen muziek dus dat krijgt het. Een complete nieuwe industrie komt op om in die behoefte te voorzien. met straatmuzikanten en de verkopers van bladmuziek hebben de opnameartiesten en hun uitgevers niks te maken.

De muziekindustrie zorgt dat artiesten hun muziek kunnen opnemen, en dat die opnamen vermenigvuldigd, verpakt, gepromott en verspreid worden. Een dure zaak, vooral die promotie. Maar een beperkt deel van de muzikanten leeft van de verkoop van muziekopnamen. Een nog veel kleiner deel wordt echt rijk.

Met de komst van het digitale tijdperk worden de kosten van het maken, vermenigvuldigen en verspreiden van muziek zo laag, dat de artiesten en hun fans de industrie niet meer nodig hebben. Alleen voor de marketing, het onder de aandacht vrengen van de artiesten bij een breed publiek, heeft de industrie nog nut, maar ook hier blijkt internet heel effectief te zijn om muzikant en consument bij elkaar brengen. De rol van de muziekindustrie lijkt uitgespeeld. Wat zou er gebeuren als we gewoon de muziekindustrie afschaffen? Als je zegt dat alle muziek gratis is, omdat het haast niks kost om te verspreiden en te maken?

Om te beginnen raken de mensen die in de industrie werken voor het grootste deel hun baan kwijt, zoals dat ook met veel uitgevers van bladmuziek is gebeurd Hoewel het altijd lullig is als iemand geen werk meer heeft, kunnen ze niet verwachten dat wij via aankoop van muziek hun baan subsidiëren. De kolenmijnen in Limburg bleven tenslotte ook niet open, toen ze niet meer rendabel waren.

Wat overblijft zijn de kunstenaars zelf. Kunnen we het ze wel aandoen om ze het brood uit de mond te stoten? De succesvolle muzikanten die voor hun inkomen volledig afhankelijk zijn van de verkoop van hun opnames zouden het zwaar kunnen krijgen. Die zouden in het ergste geval aan lager wal kunnen raken en zich om moeten laten scholen. Dat is heel zielig, zoals het ook zielig was toen de mijn werkers in Limburg werkeloos werden.

Maar het zal niet het einde zijn van de muziek. Een nieuwe generatie artiesten, die niet beter weet of er valt aan verspreiding van je werk geen geld te verdienen, zal andere middelen vinden. Live optreden, bijvoorbeeld. Het einde van de huidige muziekindustrie is niet het einde van de muziek of de muzikant. Misschien zullen we het ooit volkomen absurd vinden dat iemand die toevallig het geluk had een hitje te hebben geschreven daar tot de lengte van zijn dagen geld voor moet vangen.

Hetzelfde held voor schrijvers van teksten. Als ik een stuk voor KIJK schrijf, hoor ik elke keer als die tekst opnieuw wordt gebruikt een vergoeding te ontvangen (hm.. oeps :D). Ik voel het als mijn recht en ik vind zelfs dat ik te weinig krijg voor dat hergebruik. Maar is dat eigenlijk wel zo logisch? Ik ben akkoord gegaan met een bepaald bedrag om een stukje te schrijven. Dat vond ik toen kennelijk genoeg. Waarom zou i kdan elke keer opnieuw betaald moeten worden?

Mooie woorden. Maar ik zal dat geld nooit vrijwillig opgeven. Hetzelfde geld voor de muzikanten en de muziekindustrie. We zullen gedwongen moeten worden.

Let the talking begin!

zondag 6 juli 2008

Great Voices

Een klein lijstje met zangers met onwaarschijnlijke stemmen.

Screaming Jay Hawkins

Ik werd zwart, naakt en lelijk geboren. Wat ik ook doe, mijn verblijf op deze wereld zal van korte duur zijn. Ik zal deze wereld ook zwart, naakt en lelijk verlaten. Ik profiteer dus van dat leven, en ik hou ervan om anderen gelukkig te zien… Als ik daartoe iets kan bijdragen omdat ik toch in deze business zit, dan wil ik hen graag even hun dagelijkse sores doen vergeten. Ik maak hen graag aan het lachen”. Einde citaat. Hij stierf in 2000 op 71-jarige leeftijd, zo kort was zijn verblijf dus ook weer niet. Hij deed ons lachen, dat is een feit. Hij had ook een dijk van een hit met “I Put A Spell On You”, opgenomen in pure staat van dronkenschap. Dat is ook een feit. En hij werd zo ongeveer 75 keer vader hetgeen nogal wat erfenis problemen opleverde.Let in het filmpje vooral op het been door zijn neus en het zalige hand op de piano.




Johnny Cash

Ik zou hier alles kunnen schrijven wat ik over Johnny Cash kan vinden maar dat doe ik liever niet. Ik zou graag nog de rest vand e dag bezig zijn met andere dingen.
Cash is trouwens denk ik wel bekend genoeg dat iedereen hem kent. En die die hem niet kennen.... schande!!!

Beelden zijn beelden van het filmpje "Hurt"



"You've got to know your limitations. I don't know what your limitations are. I found out what mine were when I was twelve. I found out that there weren't too many limitations, if I did it my way."



Nick Cave

I love rock-n-roll. I think it's an exciting art form. It's revolutionary. Still revolutionary and it changed people. It changed their hearts. But yeah, even rock-n-roll has a lot of rubbish, really bad music.



"I'm very happy to hear that my work inspires writers and painters. It's the most beautiful compliment, the greatest reward. Art should always be an exchange."

vrijdag 20 juni 2008

Guitar Hero (1)

Nee niet het spel nee

In de deze posten zal ik een paar van de volgens mij betere gitaristen voorstellen....

Nuja voorstellen de meeste zullen jullie wel al kennen hoop ik.
Ik weiger een top zoveel te geven want iedere gitarist hier geeft een eigen stijl van spelen en een eigen sound. Volgens mij is er geen beste gitarist ooit.
Jimi Hendrix zullen een paar mensen roepen, Ok hij is goed (extreem goed) en zeer vernieuwend maar de beste ooit? Swat smaken verschillen zeker?


Maak de combinatie: Gitaar, Sigaret, Te veel haar en een mega grote hoed (hoewel in geen enkel van mijn filmpjes de hoed te zien is)?
De eerste gitarist die ik voorstel kan eigenlijk maar 1 iemand zijn.
Hij heeft me voor het eerst het begrip gitaarsolo geleerd toen ik amper 12 jaar was en zorgde ervoor dat ik tijdens een racespel (gpu als iemand dat oldschoolspel nog kent) begeleid werd met pure rock. Inderdaad ik dacht sneller te rijden onder de tonen van Guns N' Roses. En meer bepaalt Slash. Wat een sound telkens ik hem hoor zit ik met open mond te luisteren.

Uit Sweet child o' Mine



Civil war - Guns 'n Roses

Prijsvraag 1 uit welk nummer komt de intro en van welke artiest
Prijsvraag 2 Waar kun je in godsnaam zo'n broekjes nog vinden als dievan Axl?




November Rain - Guns 'n Roses

Als ik ooit iemand zo gek krijg om te trouwen wil i kdit nummer tijdens de trouw. Prachtig nummer een van mijn favoriete zo niet mijn favoriet nummer ooit.
En niet te vergeten prachtig filmpje

zondag 1 juni 2008

Eens iets anders

Omdat de laatste tijd in de meeste blogs de nadruk ligt op goede muziek ga ik eens voor iets anders.

Covers die op een net iets mindere manier gespeeld worden dan het origineel..

The Final COuntdown - Nie zo Europe

Let vooral op de kleine met muzieksmaak die meteen na de eerste noot er vandoor gaat en denkt " o god geef ze een spuitje".



Smells like Teen Spirit - een overenthousiast valszingerke

Ik moet eerlijkheidshalve wel aan toevoegen dat ik niet weet wie het meest vals staat de originele gitaarpartij of die in deze cover



Sweet (???) Child of Mine - Gun's 'n Roses

Let vooral op hoe maatvast de gitaar inzet is....




En als afsluiter in ons postje van eens iets anders:

1: Torn By Johan Lippowitz



2: Bohemian Raphsody by 25 most annoying voices by Rick Miller



Tot zover de filmpjes post

Binnenkort weer wat text